|
|
پنجشنبه 4 اسفند 1390 برابر با 23 فوریه 2012
|
|
|
|
|
تاریخ خبر: شنبه 8 بهمن 1390
- کدخبر: 95908
|
| "کین ره که تو میروی به ترکستان است" |
 |
| |
| آلن آیر، سخنگوی فارسی زبان وزارت امور خارجه آمریکا، در وبلاگ شخصی خود نوشت:درود بر همۀ شما و ممنونم از همۀ پیامهایی که ارسال کرده اید. من تلاش می کنم به تعداد هر چه بیشتری از نوشته های شما پاسخ دهم، اما اگرتا کنون به پرسشتان پاسخ نداده ام لطفاً کمی صبور باشید.آنچه می خواهم در مورد آن صحبت کنم تحریمهای اخیر علیه ایران و دلیل وضع آنهاست. در حقیقت سری اخیر تحریمها ادامه تلاشهای ما برای ترغیب حکومت شما به ورود به مذاکرات با جامعۀ جهانی در مورد برنامه هسته ای اش است. ما چنین راهی در پیش گرفته ایم چرا که حقیقتاً نگرانیم که حکومت شما رویکردی شفاف در مورد برنامه هسته ای اش نداشته و در پی استفاده های نظامی (غیر صلح آمیز) از انرژی هسته ای است که در نقض کامل تعهداتش به عنوان عضوی از پیمان ان. پی. تی. است. حکومت شما می گوید ماهیت برنامه هسته ای اش کاملاًَ صلح آمیز است و در پی سلاح هسته ای نیست، اما از همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی تا این آژانس هم ماهیت صلح آمیز برنامه اش را تایید کند، خودداری می کند.اگر چه ما سعی کرده ایم به حد امکان تحریمها هدفمند شود، بطور کلی تحریم ابزاری دقیق و هوشمند نیست و از این نظر لازم نیست من به شما بگویم که مردم ایران نیز از این تحریمها رنج می برند. تعیین اینکه چه میزان از مشکلات اقتصادی ایران ، نظیر تورم لجام گسیخته و بیکاری گسترده و فزاینده، ناشی از سوء مدیریت و فساد است و چه میزان نتیجۀ تحریمهای بین المللی است دشوار است، اما اینکه تحریمهای جامعۀ جهانی اثر بخش بوده اند غیر قابل انکار است. شهروندان عادی ایرانی از تحریمهای ناشی از اعمال حکومت خود آزار می بینند و تحریمهای جدید علیه بانک مرکزی ایران محدودیتهای دسترسی به کالاهای وارداتی، ارز خارجی و ارتباط اقتصادی جامعه جهانی را شدید تر خواهد کرد. این واقعاً مایۀ تاسف است، اما جامعۀ جهانی نمی تواند در قبال خودداری حکومت شما از همکاری و انجام تعهداتش به عنوان عضو معاهدۀ ان. پی. تی. ، که با عث کاهش صلح و ثبات در منطقه ای شده است بی تفاوت بماند. اجازه دهید صاف و پوست کنده تر بگویم: خودداری حکومت شما از شروع یک گفتگو در مورد تعهدات موجودش موجب آسیب دیدن امنیت و سعادت شما و فرزندانتان می شود. همۀ ما می توانیم توافق داشته باشیم که ایران حق برخورداری صلح آمیز ازانرژی اتمی دارد، اما هیچ حقی مطلق نیست. همه حقوق با وظایفی همراه هستند و حکومت شما باید به عنوان یکی از اعضا معاهدۀ ان.پی.تی. به وظایف و مسوولیتهایش پایبند باشد و با ورود به مذاکرات جدی با گروه ۱+۵ موافقت کند.پرسش من از شما این است: چرا حکومت شما تا این حد به گفتگو در مورد برنامه هسته ای اش ، که مدعی صلح آمیز بودن آن است، بی رغبت است؟ چرا حکومت ایران مایل است با ادامۀ عدم همکاری اش آیندۀ خودش و آیندۀ شما را در معرض خطر قرار دهد؟ ایران توان آن را دارد که به کشوری قدرتمند، با ثبات و سعادتمند تبدیل شود اما فقط در صورتی که مسیری را که در آن حرکت می کند عوض کند. من واقعاً امیدوارم چنین کند. |
| http://blogs.usembassy.gov/sokhangu/ |
| |
|
آزادگى
دنباله 
