دریغ از کشورم این کشوری که سودای مدیرییت جهان را در سر دارد...کشوریست نفت خیز که هنوز نتوانسته بنزین تولید کند،،، کشوریست که هنوز نتوانسته خرمشهر و آبادان را بازسازی کند،،،،کشوریست که کمکهای خارجی‌ شامل چادر و پتو و دارو که برای زلزله زادگان بم فرستاده شد را در بازار سیاه به فروش رساند،،،، کشوری که شاد بودن جرم، ابراز عقیده مساویست با حکم محارب و اعدام این کشور که ادعای رییس جمهور نالایقش تمام فرضیات جهان را به سخره گرفته چه جوانانی را به اتهامهایی واهی به چوبه دارنفرستاده این همان کشوریست که شیوا را محارب میداند و شجریان را دنبک زن این همان کشوریست که ندا و سهراب و ترانه و اشکانها را میکشد وبرای کشته شدن مروه الشربینی مصری تظاهرات بهراه می اندازد این کشور کشوریست که سردمدارانش در عیش و نوش غوطه ورند رهبرش ادعای رهبری مسلمانان را میکند اما هموطنانش در فقر و بدبختی چه عذابها که نمیکشند و به چه کارها که وادار نمیگردند آری این همان کشور امام مهدیست که بجای صدور نخبه آنها را فراری میدهند کشوری که ادعای عدل علی دارد اما دخترکان شانزده ساله را برای خوشایند عربهای کثیف...؟